Nasıl güzel delirmedim?

Merhaba güzel okuyucu. Bugün seninle biraz yukarıdan bakalım mı olaylara ?

Bir adam bir markete girsin, satış elemanına saksılar ve çiçek fideleri nerede diye sorsun, satış elemanı da efendim lütfen biraz bekleyin o stand daha açılmadı birazdan açılır desin. Gayet normal bir sahne değil mi ? Ne yapardık biz olsak, sessiz sakince beklerdik herhalde. Kahramanımız ise tekrar satış elemanını çağırıp tekrar sormakta, elemana bağırmaya başlamakta hatta etrafındaki nesneleri fırlatmakta, müdür ile görüşmek istemekte ve önüne gelen herkese marketi şikayet etmekte olsun. Ne kadar kaba bir adam. Böyle de olur mu canım azıcık bekleyiverseydi. Bu kadar büyütmeye, etrafı bu kadar kirletmeye ne gerek vardı?

Ne yapıyor bu insan diye düşünüyoruz değil mi ? İster istemez..İşte tanrı da muhtemelen bizi tıpkı bizim o adamı izlediğimiz gibi izliyor ve hayrete düşüyor. Ne yapıyor bu insan diye?

Bir isteğimiz var. Çok da istiyoruz. Üzerine bir sürü güzel hayal kurmuşuz. İnsanlar olmaz dediklerinde onlara olacağını anlatıyoruz. Olmaz diyen insanlara içten içe kinleniyoruz hatta onlarla kavga bile ediyoruz. Onlarla mücadele ettikçe hayalimiz de bizde yıpranıyoruz. Bu ara da hayalimizde bir türlü gerçekleşmiyor. Hemen buluyoruz suçluyu; bu insanlar yüzünden olmuyor diyoruz. Tanrı kahkaha atıyor. O insanlara daha çok yükleniyoruz. Öyle ki bütün enerjimizi onlarla mücadele etmekle harcıyoruz. Yorgun düşüyoruz kendi hayalimize. Onu gerçekleştirme enerjimizi, mücadeleye harcadığımızdan hayalimiz de halen gerçekleşmiyor.

Yukarıda ki saksı ve çiçek fideleri bekleyen adam vardı ya. Daha doğrusu bekleyemeyen, muhtemelen saksı ve fideler o an daha düzenlenmemiş, çamurundan arındırılmamış haldeydi. Ve adam o halini görse beğenmeyecek ve istediğini bulamadı diye üzgün bir şekilde çıkacaktı oradan. Sadece sakince beklemesi ve orayı daha iyi şekilde bulması istenmişti ondan.

Peki biz hayalimiz hemen olmayınca –bir dur- sadece şuan zamanı değil. Olması gerekyiorsa zaten olacak sadece beklemeliyim diyor muyuz ?

İnsanlara karşı benim hayalim gerçekleşecek diye bir direnç oluşturmak çok mu mantıklı ? Ee bu insanlar zaten senin hayaline karşı çıkıyor madem, sen savunmaya geçtikçe onlar daha çok sesini yükseltecek her seferinde sen daha çok enerji kaybedeceksin. Değer mi eyy kendim 🙂
Evet bir “yine nasıl delirmedim” yazısını okudunuz. Hem de bizzat kendi hayatımdan. Bizzat benden gelen bir kaos sonrası aydınlanma yazısı..

Öyle bir şey illaki olacak diye tutturunca olmuyor. Çünkü ilk başta sen direnç koyuyorsun. Tutturuyorsun şu zaman olacak. Hemen olacak. Olsun….. Niye olmuyor dediğin an zaten ilk başta sen takıyorsun o misss gibi kancayı 🙂 Sonrasını merak etme gümbür gümbür geliyor.. Gerek var mı ? Yaşarken var-mış gibi görünse de azıcık yukarıdan bakmayı deneyince napıyorum ben yahu diyor içinden bir ses.

Tam da deliriyordum nerden çıktı bu aydınlanma..

Sevgiler..

Esra Bıçakcı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir