Yaralarınızda Çiçek Yetiştirin

Evet yanlış okumadınız. Sevin o kanayan yaralarınızı çünkü onlara çok şey borçlusunuz. O kanayan yaraya çiçek tohumu atın mesela. O çiçek yarayla büyüyüp en güzel tomurcuğunu açsın. Sizde o güzelim çiçeğe bakıp teşekkür edin yaranıza. Öyle ya yaralarımız olmadan nasıl şuan ki biz olurduk. Yaralar insanı insan yapan. Kayıplar bize tutunmamayı öğreten. O yüzden çiçek yetiştirin yaralarınızda. 
 Eğer yarayı kanarken dahi görmezden gelirseniz kabuk bağlasa bile her dokunduğunuzda yeniden kanar. Her seferinde kanar. Evet tabiatı gereği yine kabuk tutar ama aklınıza gelir ya ansızın hemde en mutlu anınızda; kanar! Ve siz bu tekrarı hiç haketmiyorsunuz..Değiştirelim mi bunu ne dersiniz?  kalbimizin kanayan yaralarına çiçek tohumları atalım mı?Yaranın en, en kanlı haline henüz ellemeye, düşünmeye bile çekindiğiniz o haline atın bir çiçek tohumu. 
Bir tohum hele ki bir çiçek tohumu neleri değiştirmez ki.. 
Evrenin bizden istediği küçük bir istek var herşeyi sevebilmek, sevmenin yolunda affetmekten geçiyor.. Hemde öyle affettim deyip geçmekle değil, oda benim bir parçam, önce o parçamı sonra bana bunu yapanı içimde tek bir kuşku kalmadan affediyorum diyebilmek. Bunun en kolay yoluda benim için yarada çiçek yetiştirmek. Yarayı güzellikle büyütmek, yaranın bizde bıraktığı acı tecrübeleri güzelleştirir belki ne dersiniz? Sonra kalbinizde çiçek bahçesinden başka hiç bir şey kalmayıverir belki bir gün. Düşüncesi bile kadar güzel bir his değil mi? 
“Heeyy bana yara açan güzel parçam, bak o yara şimdi çiçek bahçemin en güzeli, ondan affettim seni ondan bağışladım” 
Dediğimiz an mesela? Kocaman kalbimizin titreşimini duyup cevap vermez mi evren bize? 
Önce kendimizi sonra o yaranın tüm sebeplerini affedelim mi? Ne de olsa o yaralar bizi güçlendirdi kalbi kocaman bir insan yaptı.  O yüzden yeni bir reform yapıyoruz hayatımızda! Yaraya tuz basmak out yarada çiçek yetiştirmek in🌞 
Sevgiler

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir